No m'agraden els símbols,
però dins la senyera
caben molts dels capítols
viscuts a aquesta terra.
Una terra daurada,
per la sang presonera
i que un cop llaurada,
brotarà, tal com era.
diumenge, 2 de gener del 2011
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada